تعمیر دریچه قلب، فرآیندی است که در آن دریچه قلب آسیب‌دیده یا به‌طور کامل بسته نشده، با حفاظت از بافت خود، تعمیر می‌شود. این روش به جای تعویض دریچه ترجیح داده می‌شود. توابع قلب محفوظ می‌ماند و نیاز به مصرف داروهای مسیل کننده خون مدام‌الزمان معمولاً از بین می‌رود.
✓کاپ میترال چیست؟
کاپ میترال ساختاری است که در قلب بین دو بخش به نام دهلیز چپ و بطن چپ قرار دارد. کاپ میترال این دو حفره قلبی را از یکدیگر جدا می‌کند و جریان خون بین این حفرات را تنظیم می‌کند. این کاپ با بسته شدن و باز شدن در زمان‌های لازم، نقش یک درب را ایفا می‌کند.
✓تعمیر کاپ میترال چیست؟
تعمیر کاپ میترال رفع مشکلاتی مانند ناکافی‌بودن و تنگی کاپ میترال بدون جایگزینی کاپ و با حفاظت از ساختار کاپ است. در این درمان کاپ میترال بیمار در جای خود باقی می‌ماند و جایگزین کاپ‌های مصنوعی انجام نمی‌شود. برای تعمیر، بخش‌های آسیب‌دیده کاپ اصلاح می‌شوند. روش‌های مختلفی برای تعمیر کاپ میترال وجود دارد.
✓تعمیر کاپ میترال برای چه کاری استفاده می‌شود؟
نقص در کاپ میترال با حفاظت از خود کاپ اصلاح می‌شود و بیمار با کاپ میترال خود زندگی می‌کند. از آنجایی که کاپ‌های مصنوعی (کاپ‌های مکانیکی یا بافتی) استفاده نمی‌شوند، عملکرد طبیعی کاپ ادامه می‌یابد. علاوه بر این، بیمار از برخی از معایب مرتبط با کاپ‌های مصنوعی محفوظ می‌ماند. تعمیر کاپ میترال که ساختاری پیچیده دارد، در بلندمدت امکان ادامه عملکرد طبیعی کاپ میترال و قلب را فراهم می‌کند.
✓تعمیر کاپ میترال در کدام بیماری‌ها اعمال می‌شود
عمل تعمیر کاپ میترال بیشتر در مورد ناکافی‌بودن کاپ میترال اعمال می‌شود. اگر پس از نقص در ساختارهای تشکیل‌دهنده کاپ میترال ناکافی‌بودن ایجاد شود، با تعمیر بافت آسیب‌دیده تلاش می‌شود این ناکافی‌بودن اصلاح شود. این روش درمانی در برخی از بیماران مبتلا به تنگی کاپ میترال نیز قابل اعمال است.
✓عمل جراحی تعمیر کاپ میترال چگونه انجام می‌شود؟
این جراحی‌ها در اصل به اصلاح ساختارهایی انجام می‌شود که باعث از‌دست‌رفتن عملکرد کاپ میترال می‌شوند. در این جراحی‌ها از دستگاه قلب و ریه استفاده می‌شود و قلب متوقف می‌شود. با رسیدن به کاپ میترال، بخش‌های آسیب‌دیده خارج می‌شوند و بافت باقی‌مانده دوخته می‌شود. علاوه بر این، با ایجاد رشته‌های جدید یا استفاده از لکه‌ها، برگ‌های کاپ تعمیر می‌شوند و مداخلات لازم انجام می‌گیرند. عمل جراحی معمولاً با قرار‌دادن یک حلقه دور کاپ تکمیل می‌شود. در حین جراحی، موفقیت تعمیری که انجام شده است حتماً بررسی می‌شود. اگر تعمیر کافی نباشد، می‌توان مداخلات اضافی انجام داد یا جایگزینی کاپ ضروری می‌شود. این جراحی‌ها می‌توانند با شکاف‌های معمول جلویی یا شکاف‌های کوچک جانبی انجام شوند.
✓مزایای تعمیر کاپ میترال چیست؟
-مهم‌ترین مزیت تعمیر کاپ میترال حفاظت از بافت کاپ خود بیمار است. بدین‌ترتیب عملکردهای کاپی که نزدیک‌ترین آن به حالت طبیعی است حفاظت می‌شود.
-پس از جراحی، به غیر از ۳ تا ۶ ماه اول، نیازی به استفاده از داروهای رقیق‌کننده خون نیست.
-بیماران از مشکلاتی که می‌تواند با کاپ‌های مصنوعی ایجاد شود (تخریب عملکرد کاپ مصنوعی در اثر تشکیل بافت دور کاپ یا خطر تغییر شکل در کاپ‌های بافتی) یا مشکلاتی که داروهای رقیق‌کننده خون ایجاد می‌کنند (تجمع لخته بر روی کاپ در اثر ناکافی‌بودن دوز یا خونریزی‌های شدید در اثر بیش‌دوز) می‌کاهند.
-از آنجایی که بافت کاپ خود بیمار حفاظت می‌شود، بیمار نسبت به کاپ‌های مصنوعی در برابر عفونت‌ها مقاوم‌تر است
-همان‌طور که در مطالعات انجام‌شده نشان داده شده است، با تعمیر کاپ بیماران در بلندمدت از منافع بیشتری برخوردار می‌شوند.
عمل تعمیر کاپ میترال برای چه کسانی اعمال می‌شود؟ :: نه هر بیماری برای تعمیر کاپ میترال مناسب است. برخی کاپ‌های میترال تا حدی دچار تغییر شکل شده‌اند که قابل تعمیر نیستند. خصوصاً در مواردی که بیماری کاپ رماتیسمی دارند، نتایج تعمیر بدتر است، بنابراین در این نوع بیماران احتمال تعمیر کم‌تر است. اغلب در سنین بالا، شرایطی که کاپ میترال دژنره شده است برای تعمیر مناسب‌تر می‌تواند باشد. هر بیماری باید با دقت ارزیابی شود.
✓روش‌های جراحی تعمیر کاپ قلب
تعمیر کاپ عموماً یکی از گزینه‌های ترجیح‌شده برای بیماران مبتلا به بیماری کاپ قلب است، نه جایگزینی کاپ. ایالت روش‌های تعمیر متداول‌تر:
والووتومی: عملی که برای گشاد‌کردن کاپ‌های تنگ انجام می‌شود. این کار با برش چسبندگی‌های موجود در کاپک که سبب تنگی می‌شود انجام می‌شود. به‌ویژه در مورد تنگی کاپ میترال (استنوز میترال) استفاده می‌شود.
آنولوپلاستی: اگر ناکافی‌بودن در اثر گشاد‌شدن حلقه کاپ ایجاد شده باشد، سفت‌کردن حلقه به بازیافت عملکرد کاپ کمک می‌کند. یک حلقه قرار داده می‌شود و کاپ به‌گونه‌ای بازشکل داده می‌شود تا به‌درستی بسته شود.
تعمیر کوردا: در کاپ میترال، ساختارهای کوردا که برگ‌های کاپ را به عضلات پاپیلاری/بطن متصل می‌کنند، می‌توانند با گذشت زمان ضعیف شوند، کشیده شوند یا پاره شوند. در این شرایط، کوردا‌ها تعمیر یا دوباره قرار داده می‌شوند.
والوولوپلاستی: نوعی تعمیر است که می‌تواند با استفاده از پوشش قلب خود نیز انجام شود، در مواردی که برگ‌های کاپک دچار گشاد‌شدن، پاره‌شدن یا تنگی شده‌اند.
مزایای تعمیر کاپ قلب :: تعمیر کاپ قلب دارای بسیاری مزایا است. از جمله این مزایا می‌توان به حفاظت از کاپ طبیعی، خطر عفونت کم‌تر و معمولاً سرعت بهبودی بیشتر اشاره کرد. علاوه بر این، موفقیت بلندمدت کاپ‌های تعمیر‌شده معمولاً بهتر از کاپ‌های جایگزین‌شده است. به‌خصوص برای بیماران جوان و فعال، عمل تعمیر می‌تواند گزینه‌ای بهتر باشد.
نتایج بلندمدت تعمیر کاپ قلب :: بیماران معمولاً پس از تعمیر کاپ قلب دارای کیفیت زندگی بهتری هستند. تعمیر موفق کاپ، عملکردهای قلب را به حالت قبلی برمی‌گرداند و به جلوگیری از عوارض جدی مانند ناکافی‌بودن قلب کمک می‌کند.
تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهند که ۸۵ درصد بیماران پس از تعمیر کاپ برای مدت ۱۰ سال بدون عارضه زندگی کردند. با این‌حال، این نسبت به‌طور مستقیم با وضعیت سلامتی عمومی بیمار و تطابق او با تغییرات سبک زندگی پس از جراحی مرتبط است.
فرآیند بهبودی پس از تعمیر دریچه قلب بسته به وضعیت سلامتی کلی بیمار، سن و نوع مداخله انجام شده متفاوت است. پس از جراحی قلب باز معمولاً نیاز به یک دوره بهبودی 4 تا 6 هفتهای است. پس از روش‌های کم‌تهاجمی این مدت می‌تواند 2 تا 4 هفته باشد.
نکات مورد توجه در مراقبت بعد از جراحی عبارتند از:
داروها: استفاده مستمر از داروهایی که توسط پزشک توصیه شده است بسیار مهم است. در برخی از بیماران ممکن است برای مدتی کوتاه از داروهای لاغرکننده خون استفاده شود.
ورزش و فعالیت بدنی: پس از جراحی می‌توان ورزش‌های سبک را آغاز کرد. برای تقویت قلب راه‌رفتن منظم توصیه می‌شود.
رژیم غذایی: باید از رژیم غذایی کم‌چرب و کم‌نمک که از سلامت قلب حمایت می‌کند پیروی کرد.
بازدیدهای مراقبتی: مراجعه منظم به پزشک برای نظارت بر وضعیت دریچه و عملکرد قلب دارای اهمیت حیاتی است.
روش های ترمیم دریچه میترال چیست؟
روش های مختلفی برای ترمیم دریچه میترال وجود دارد. بنیاد تمام این روش ها این است که ساختاری که منجر به نقص در دریچه میترال شده است، ترمیم شود. عناصر مختلفی دریچه میترال را تشکیل می دهند. دو برگ کوچک در دریچه میترال وجود دارد. در اعمال انجام شده، اغلب این برگ ها دستخوش تغییر می شوند. بخش های منبسط شده با برش ترمیم می شوند یا اگر کوچک شده باشند، برگ ها با پچ گذاری گسترش می یابند. اگر تار مانند ساختارهای زیر برگ ها دچار پارگی یا کشیدگی شده باشند، تارهای جدید ایجاد می شوند یا این ها ترمیم می شوند. در برخی بیماران تمام این اعمال انجام می شود؛ اما در برخی دیگر تنها یک عمل ممکن است کافی باشد. عموماً پس از هر ترمیم، حلقه ای دور دریچه میترال قرار داده می شود تا ترمیم کامل شود.
عمل ترمیم دریچه میترال چقدر طول می کشد؟
مدت زمان عملی که باید انجام شود بستگی به اعمالی دارد که قرار است انجام شوند و وضعیت بیمار. معمولاً این جراحی ها در حدود 3 ساعت طول می کشند.
فراوانی بروز بیماری های دریچه میترال چگونه است؟
در حدود 10 درصد گروه بیماران بالای 5 سال بیماری دریچه میترال دیده می شود.
بیمار بعد از جراحی ترمیم دریچه میترال چند روز در بیمارستان بستری می شود؟
پس از جراحی ترمیم دریچه میترال، بستری متوسط 5 تا 7 روز مورد نیاز است. می تواند کوتاه تر باشد یا در صورت بروز مشکلات، نیاز به بستری بسیار طولانی تر ایجاد می شود.
بیمار بعد از جراحی ترمیم دریچه میترال چه زمانی می تواند به زندگی روزمره خود بازگردد؟
این مدت زمان از بیمار به بیماری دیگر متفاوت است، اما اغلب بیماران در غضون یک ماه می توانند به زندگی روزمره خود بازگردند. این مدت زمان کاملاً متغیر است.
آیا جراحی ترمیم دریچه میترال یک عمل قابل اعتماد است؟
بله، جراحی ترمیم دریچه میترال یک عمل قابل اعتماد است. هر جراحی ریسک مشخصی دارد، و در هیچ عملی نمی توان از صفر ریسک صحبت کرد. درست نیست که بگوییم ترمیم دریچه میترال بدون ریسک است، اما این جراحی ها با ریسک های بسیار پایین قابل انجام است. برعکس، اگر بیماران که باید جراحی دریچه میترال انجام دهند، جراحی نشوند یا آن را به تاخیر بیندازند، ریسک آنها بسیار بیشتر افزایش می یابد.
تفاوت های بین عمل ترمیم دریچه میترال و عمل جایگزینی دریچه میترال چیست؟
اختلاف اساسی این است که در بیماران ترمیم شده، بافت دریچه خود بیمار حفاظت می شود. اگر دریچه میترال جایگزین شود، دریچه های مصنوعی جای آن گذاشته می شوند. این دریچه های مصنوعی ساختار متفاوتی با بافت دریچه طبیعی دارند و ساختار غیر طبیعی در جای آن قرار می گیرد. در بیماران ترمیم شده، تلاش می شود ساختاری که نزدیک ترین به طبیعی است حفاظت شود.
