In-vitro fertilisatie

In-vitro fertilisatie-behandeling wordt toegepast met klassieke In-vitro fertilisatie (IVF) of microïnjectie (ICSI)-methoden, afhankelijk van de bevruchting van de eierstokken. De veel gebruikte IVF-methode wordt meestal gebruikt wanneer er geen problemen zijn met de spermaaantal en -kwaliteit, en het sperma voert de bevruchting zelf uit. Bij de ICSI-methode wordt het ei klaargemaakt voor injectie en worden spermatozoa in het enkele ei geplaatst.

Voor de toepassing van In-vitro fertilisatie-behandeling moet minstens 1 jaar lang geslachtsgemeenschap hebben plaatsgevonden zonder anticonceptiemiddelen en mag er tijdens dit proces geen zwangerschap optreden. Deze toestand wordt ook aangeduid als infertiliteit (onvruchtbaarheid). Indien gedurende deze periode geen zwangerschap optreedt, wordt In-vitro fertilisatie-behandeling toegepast.

Bij vrouwen bij wie de eierstokvunctie geschikt wordt bevonden door tests op dag 3 van de menstruatiecyclus, wordt In-vitro fertilisatie-behandeling tot 45 jaar toegepast. Tegelijkertijd wordt met de genetische diagnosemethode ook gecontroleerd of de embryo's geschikt zijn. Echter, bij vrouwen ouder dan 40 jaar is de kans op succes van deze methode lager dan bij jongere vrouwen. Bij vrouwen, vooral na 35 jaar, beïnvloeden het afnemende aantal en de kwaliteit van eicellen ook de slagingskansen.

Tijdens In-vitro fertilisatie (IVF)-behandeling ontstaat in sommige gevallen wel een embryo, maar treedt geen zwangerschap op. Dit wordt meestal veroorzaakt door problemen tijdens de fase van embryo-implantatie in de baarmoeder. De methode van ondersteunde inplanting; zorgt ervoor dat de embryo die een bepaalde grootte heeft bereikt, zich bevrijdt van de omringende membraan (zona pellucida) en zich hecht aan het endometriumweefsel. Door chemische methoden of lasertechnologie wordt een gat in de membraan gemaakt om de embryo door deze membraan heen te laten breken. Tijdens deze procedure wordt de embryo gefixeerd, maar wordt er geen schade aan de embryo toegebracht.

Inzeminatie, ook bekend als intrauterine inseminatie (IUI); is het plaatsen van spermatozoa in het ei tijdens ovulatie of dicht bij de ovulatieperiode bij vrouwen. Inzeminatie; wordt toegepast bij onverklaarde infertiliteit en vroege endometriose en vaginisme-patiënten. Daarnaast is inzeminatie ook geschikt in situaties waar spermapassage door de cervix wordt belemmerd en waar problemen zoals voortijdige ejaculatie of erectiestoornis optreden.

In sommige gevallen wordt de inzeminatiemethode gekozen voordat In-vitro fertilisatie-behandeling wordt toegepast. Vooral bij infertiliteit, ook bekend als onvruchtbaarheid, staat inzeminatie aan het begin van geschikte behandelingsmethoden. Om inzeminatie te kunnen toepassen, moet er naast onverklaarde onvruchtbaarheid bij mannen ook bij vrouwen minstens één fallopische buis open zijn en mag ernstige endometriose (zoals chocoladecysten) niet aanwezig zijn. Bij mannen moet het spermatozoa-aantal en de kwaliteit ook niet erg laag zijn.

Bij de klassieke In-vitro fertilisatie-methode IVF worden sperma en eicellen naast elkaar geplaatst en wordt gewacht tot de spermatozoa de eicellen bevrucht. Bij de microïnjectie-methode, ook bekend als intracitoplasmische spermainjectie (ICSI), wordt de spermacel in een glazen naald opgenomen en rechtstreeks in de eicelinjectie geïnjecteerd en bevruching bereikt. Microïnjectie-toepassingen worden uitgevoerd wanneer het aantal spermatozoa ontoereikend is, de motiliteit onder het normale niveau ligt en de cellen de eicelaanval niet kunnen bevrucht.

Bij klassieke In-vitro fertilisatie-behandeling wordt hormonale injectietherapie toegepast om meer eicellen en embryo's te verkrijgen. Echter, de eierstokcapaciteit van sommige vrouwen is niet voldoende om veel eicellen te verkrijgen. In situaties waarin het aantal eierstokken laag is en de succeskans met hormooninjecties laag is, wordt de medicijnloze behandelingsmethode waarbij de menstruatiecyclus van vrouwen wordt gevolgd, gekozen. In deze methode, die zich richt op eickelkwaliteit in plaats van eickelaantal, krijgen vrouwen ofwel helemaal geen medicijnen ofwel zeer lage doseringen hormoon. Het verdere verloop van de ingrepen is vergelijkbaar met klassieke IVF; door het natuurlijke ovulatieproces te volgen, wordt de eicelopgenomen met een naald wanneer deze de juiste grootte heeft bereikt. Na bevruchting wordt de embryo in de baarmoeder geplaatst.

PRP, ook bekend als eicelverjongingstechniek, is een van de relatief nieuwe methoden. PRP (Platelet Rich Plasma), wat trombocytenverrijkt plasma betekent, wordt verkregen uit het eigen bloed van personen en bevat geen additieven. Met name in gevallen waar de kans op zwangerschap om verschillende redenen laag is, wordt gebruikgemaakt van de PRP-methode. Trombocytenverrijkt plasma wordt toegepast op de eierstokken van vrouwen en activeert stamcellen. Vanwege het pijnlijke karakter van de procedure vindt deze meestal onder anesthesie plaats; met behulp van een naald wordt transvaginaal naar binnen gegaan en wordt PRP-injectie in de eierstokken geplaatst. Hiermee wordt beoogd om een toename van eierstokvuncties te bereiken. PRP-toepassingen verhogen de zwangerschapskans bij oudere vrouwen met lage eierstokenreserve en bij personen die vroeg in menopauze zijn gegaan.

Sperma zijn net zo belangrijk als eicellen voor het bereiken van bevruchting en het verkrijgen van kwaliteitsembryó's. In dit opzicht zijn de fasen van spermaverkrijging ook een van de belangrijke fasen van In-vitro fertilisatie-behandeling.

In Turkije bedraagt standaard In-vitro fertilisatie-behandeling (klassieke IVF/ICSI) in 2026 gemiddeld tussen 2500 euro en 4000 euro. Dit bedrag bevat meestal niet de hormoonmedicijnen van ongeveer 750-1250 euro die afhankelijk zijn van de leeftijd van de patiënt en de eierstokreserve, noch aanvullende laboratoriumwerkzaamheden zoals PGT (genetische screening) of embryovriezen.
Micro-TESE (chirurgische spermabesparing), embryovriezen, PGT (preimplantationgenetische screening) en speciale incubatorsystemen verhogen de kosten.

Het is in Turkije wettelijk absoluut verboden om In-vitro fertilisatie-behandeling uit te voeren met behulp van ei-, sperma- of embryodonatie (schenking).